ACTUEEL | Meditaties

februari 2018 - Hij voor mij

En nadat Hij iets verder gegaan was, wierp Hij Zich met het gezicht ter aarde en bad: Mijn Vader, als het mogelijk is, laat deze drinkbeker aan Mij voorbijgaan. Maar niet zoals Ik wil, maar zoals U wilt. (Mattheüs 26: 39)

Eigenlijk wilde ik hier iets gaan schrijven over vasten, maar op de een of andere manier bevredigde dat idee mij deze keer niet. Het heeft alles te maken met de focus, met datgene waar alle aandacht op gericht moet zijn. Ik moest daarbij denken aan wat Jezus zegt over vasten in Mattheüs 6: 5-18. In dat deel van de Bergrede legt Hij er de nadruk op dat je niet moet bidden en vasten voor de mensen, niet om daarmee indruk te maken op hen. Dat is een moeilijke in onze tijd van sociale media, waarin wel of niet scoren juist daarvan afhangt. Likes voelen goed. Dat we zo in elkaar zitten, wist Jezus ook al, maar Hij waarschuwt ervoor.

Waarom deze keer die tegenzin om iets te schrijven over vasten? Is het omdat er bij mij weinig van terecht komt, schaamte omdat ik daarin faal? Nou, ik geef toe, dat speelt zeker een rol. Maar meer nog is het iets anders. En dat heeft er mee te maken dat er zo weinig bevrijdends vanuit gaat. Een mens krijgt in deze maatschappij al zo gigantisch veel opdrachten mee. Je moet al zoveel. Je moet goed je best doen op school. Je moet wat van je leven maken. Je moet goed voor de dag komen, en ga zo maar door. En de kerk, staat die soms in het verlengde daarvan? Dat je naast al die dingen ook vooral God en je naaste niet moet vergeten, netjes moet leven etc.?

Mijn oog viel op het eerste lied in de lijdenstijd dat is opgenomen in de bundel 'Weerklank'. Het is tegelijk ook een van mijn lievelingsliederen. De eerste regel luidt: "Alles wat over ons geschreven is gaat gij volbrengen deze laatste dagen". Ik vind dit een prachtig lied vanwege de melodie maar zeker ook vanwege de tekst. En die tekst legt de focus bij Jezus, op wat Hij op weg naar en in Jeruzalem ging doen. Je moet het lied, nummer 139, er maar eens bij pakken. Dan zie je dat in ieder couplet de nadruk ligt op 'gij'. 'Gij gaat volbrengen', 'Gij ontsluit', 'Gij gaat vooraan' etc.

Er is een tijd geweest dat ik er minder mee kon, met het orthodoxe geloof dat Jezus in onze plaats wil gaan. Nu denk ik: wat is dat bevrijdend. Dat er dus ook een plaats is waar je het zelf niet hoeft te maken. Waar je zelf niet goed en succesvol voor de dag hoeft te komen, maar gewoon mag komen met al je falen, gebrokenheid en soms ronduit lelijke dingen. En dat je dan toch blij kunt worden, of misschien wel juist blij kunt worden, omdat jouw prestaties niet de doorslag geven, maar de zijne. Omdat die plek vooral een plek is waar je van jezelf af mag zien door te focussen op Hem.

Het klassieke Avondmaalsformulier zegt: "Hij heeft voor ons alle gehoorzaamheid aan Gods weg en de gerechtigheid vervult, in het bijzonder toen Hij onder de last van onze zonden en van Gods toorn in de hof van Gethsémané bloedig zweet heeft uitgeperst (Luk. 22: 44). Daar werd Hij gebonden, opdat Hij ons zou ontbinden". En daarna worden nog meer gevolgen van deze 'blijde ruil' opgesomd. Modern is het allemaal niet, maar wel geweldig bevrijdend!

Wat heerlijk dat ik niet hoef te doen wat Hij heeft moeten doen, dat ik niet hoef mee te maken waar hij doorheen moest, dat ik de beker niet hoef te drinken omdat Hij hem tot de bodem heeft leeggedronken. Om die reden hoef ik niet ter helle te varen en ben ik in leven en sterven ook nooit van God verlaten.

Jezus, de haard van uw aanwezigheid
zal in ons hart een vreugdevuur ontsteken.
Gij gaat vooraan, Gij zult ons niet ontbreken,
Gij hogepriester in der eeuwigheid.

(WK 139: 3)

Ds. B.F. Bakelaar

Meer meditaties

FebruariHij voor mij
JanuariMicha was nog niet uitgesproken
 
Inloggen
© 2001-2018 Kerkaandelek.nl
Kerkaandelek.nl RSS feeds