ACTUEEL | Meditaties
december 2010 - Komt laten wij aanbidden...
En in het huis gekomen zijnde, vonden zij het Kindeke met Maria Zijn moeder, en nedervallende hebben zij Het aangebeden... (Mattheüs 2:11a)
Komt laten wij aanbidden - daar zingen we van op het Kerstfeest, en daar spreken we van. Maar voor aanbidding zijn maar weinig wóórden nodig. Het kan zelfs zònder woorden. Kijk maar: als de Wijzen uit het Oosten na een lange zoektocht eindelijk in Bethlehem het huis gevonden hebben, en het Kind zien, met Maria Zijn moeder - dan vallen zij op de grond en brengen Hem hulde; en dat is een stìlle hulde, want woorden horen we niet...
Dat is best opvallend. Zo zijn wij het doorgaans ook niet gewend. Als we iemand huldigen, maken we juist veel drukte. Dan roepen we luid: 'Léve de koningin', en 'Hùlde aan het bruidspaar', en 'Hàrtelijk gefeliciteerd'. En als we in de eredienst God eens van harte willen loven, dan moet de organist alle registers maar opentrekken. Vooruit, het volle werk!
Maar als de Wijzen, die geleerde horoscopen-makers ('magiërs', NBV) uit het Oosten, het Kind zien - dan zijn ze blijkbaar eerst vooral stil. Ze zeggen niets. Net als de herders uit Lukas 2. Die stonden ook alleen maar stil te kijken naar het Kind in de kribbe. Pas toen ze de staldeur uitgingen, zetten ze een lied in. Een Psalm van David, misschien wel. 'De Here is mijn Herder, mij ontbreekt niets...' Maar zelfs dat hoor je niet bij deze vreemdelingen. Zij moeten de eerste Psalm dan ook nog leren. Er is alleen maar: stille aanbidding. Een huldiging zonder woorden. Zó gegrepen zijn ze door dit Kind, deze Koning van God...
'En neervallend, hebben zij Hem aanbeden...' Er is blijkbaar geen moment van twijfel bij deze mensen. Er wordt geen woord bij gesproken. Geen gesprekken, waarin brandende vragen eerst opgehelderd moeten worden. Niets daarvan. Misschien vinden we dat wel wat vreemd. Aan het Kind is immers niets te zien, wat op een Koning wijst? Nee, dat klopt! De evangelist beschrijft het Kind niet. Geen lichtglans of iets dergelijks. Ook het huis beschrijft hij niet. Weliswaar hebben ze de stal blijkbaar al verlaten (we zijn hier ook al weer even verder), maar het is toch maar een armelijke woning. Met één kamer, je valt er letterlijk met de deur in huis.
En het Kind zelf? We horen alleen: zij vonden (letterlijk: zij zagen) het Kind met Maria, Zijn moeder. Vooral die toevoeging: 'Zijn moeder', en de afwezigheid van Jozef - dat maakt dit Kind wel heel erg klein, wel heel teer, wel heel afhankelijk ook. Wel heel, heel menselijk. Een Kindje met Zijn moeder...! Meer mens kun je toch niet worden... God heeft Zijn glorie wel heel diep verborgen in dit Kind-bij-Zijn-moeder. In dìt Kìnd is God in Zijn ont-ferming en diepe bewogenheid wel heel diep in ons midden gekomen. In onze menselijke zwakheid en hopeloosheid, in onze volstrekte verlorenheid, en aangrijpende schuldigheid.
Zij zagen 'het Kind met Maria Zijn moeder'! Maakt juist niet dìt Kind je zo sprakeloos? Deze God, Die Zich zó over ons ontfermt, overstijgt alle, alle gedachten en verwachtingen. En juist dìt Kind doet alle twijfel, voor zover nog aanwezig, als volkomen niet ter zake wegstro-men. Zij vallen op hun knieën en aanbidden Hem als de Koning der koningen, Wiens Ster eenmaal stralen zal geen ander.
In aanbidding zit meteen ook iets van: overgave aan Hem, en prijsgave van jezelf. Zoals men in het Oosten neerknielde voor een koning, en dienst voeten kuste (Psalm 2). Met zo'n kus leverde je jezelf helemaal uit. Meestal onder dwang natuurlijk - je had gewoon geen keus.
Maar zo is het hier niet! Nee! Als vanzèlf gaan zij op de knieën. Als verblind door Zijn schoonheid, majesteit en luister. Juist in dit Kind speur je een liefde van God, die niet uit te zeggen is. Een luister, waar geen woorden voor zijn.
Stil knielen ze neer. Een stille hulde! Nee, zeg nu maar eens even niets. Want woorden zij zo beperkt, zijn zo ontzettend arm soms om hìervan echt iets uit te drukken.
De lofzang klimt uit Sions zalen
tot U - met stil ontzag...
Ds. B. de Jong
Meer meditaties
| December | Komt laten wij aanbidden... |
| November | Met twee handen... |
| Oktober | Mens, wie ben je... |
| September | Navigatie... |
| Juli | Horen en Doen |
| Juni | Tweeërlei Geest (2) |
| Mei | Tweeërlei Geest (1) |
| April | Geroepen |
| Maart | Onderwezen |
| Februari | Aangetrokken |
| Januari | Ingaan in het nieuwe jaar... |













