ACTUEEL | Meditaties
november 2010 - Met twee handen...
‘Dank God onder alle omstandigheden…’ (1 Thessalonicenzen 5:18, NBV)
‘Wacht nu even, beste Paulus, is dat niet teveel gevraagd? Onder alle omstandigheden dank-baar zijn en blijven? Ook de omstandigheden van een ziekte, van een intens verdriet, van spanningen in een relatie, op het werk? Omstandigheden, waarin je maar net je hoofd boven water houdt, of juist kopje onder gaat. Dan dankbaar wezen? Nee, Paulus nu leg je de lat toch echt te hoog. Ik zou niet weten waar ik in zulke omstandigheden de dankbaarheid vandaan moet halen…’
Het doet me denken aan een vrouw, die bezoek kreeg van iemand uit de kerk. Toen hij vroeg hoe het met haar ging, stak ze haar linkerhand omhoog en zei: ‘Ik heb een hand vol klachten:
(1) mijn werkeloze man,
(2) mijn darmklachten,
(3) mijn oogziekte,
(4) mijn rumoerige buren,
(5) mijn jaloerse familie’.
Hij vroeg: ‘en die andere hand’? Hij was al bang dat er nog een reeks klachten zou volgen, maar tot z’n verrassing zei ze: ‘O, dat zijn de zegeningen:
(1) dat we nog elke dag genoeg eten hebben,
(2) dat we zo’n mooi huis hebben,
(3) dat er altijd mensen zijn die me willen helpen,
(4) dat ik nog niet veel meer ziektes heb,
(5) dat ik aan de andere kant rustige buren heb’.
Toen zei ze: ‘Weet je wat ik zo mooi vind als je gaat bidden? Dan gebeurt er iets met je handen. Kijk, dan gaat de rechterhand (die van de zegeningen), naar de linkerhand. En dan vouw ik de vingers van de rechterhand (die vingers van de zegeningen, zeg maar) tussen de vingers van mijn linkerhand. Dan komen dus eigenlijk al die zegeningen tussen die beroerde dingen in te zitten.
Kijk, en zo bid ik dan: ik zeg eerst tegen God waar ik over in zit en wat me pijn doet. Maar daarna tel ik de zegeningen, die vijf van mijn rechterhand. En dan zeg ik tegen God: Dank U wel, hemelse Vader, dat ik die andere hand nog heb! Die houdt de zaak nog best mooi in evenwicht. Ja, zo bid ik eigenlijk: ik vouw de zegeningen gewoon tussen al die beroerde dingen in. En dan is het net alsof ze niet meer zo beroerd zijn…’
Deze vrouw kende het geheim van de dankbaarheid. Dat is niet: die moeilijke dingen van je leven ontkennen of wegstoppen. Zo van: ‘don’t worry, be happy’.
Nee, zorgen, verdriet, angsten, spanningen zijn er. Soms een hele hand vol. Misschien weet u er alles van. En ook dat mogen we allemaal eerlijk tegen de Here God vertellen, het bij Hem uitklagen misschien wel.
Als we tegelijk die andere hand maar niet vergeten: de zegeningen, alle dingen waar we Hem voor kunnen danken.
Alleen als je allebeě je handen gebruikt, kun je ze echt vouwen!
Ds. B. de Jong
Meer meditaties
| December | Komt laten wij aanbidden... |
| November | Met twee handen... |
| Oktober | Mens, wie ben je... |
| September | Navigatie... |
| Juli | Horen en Doen |
| Juni | Tweeërlei Geest (2) |
| Mei | Tweeërlei Geest (1) |
| April | Geroepen |
| Maart | Onderwezen |
| Februari | Aangetrokken |
| Januari | Ingaan in het nieuwe jaar... |
