ACTUEEL | Meditaties

juni 2010 - Tweeërlei Geest (2)

Want gij hebt niet ontvangen de Geest der dienstbaarheid wederom tot vreze, maar gij hebt ontvangen de Geest der aanneming tot kinderen, door welke wij roepen: Abba, Vader. (Romeinen 8:15)

Met die geest van de slaafse dienst aan God heeft Paulus kennis gemaakt in het Jodendom. Een man als Luther heeft er onder geleden in de Roomse Kerk van zijn dagen. Het is de geest die zegt: dit nog doen en dat nog laten, raak dit niet aan en roer dat niet aan, houd dit vast en laat dat los - anders kom je er nooit, bij God. Die geest maakt een mens mat en moe. Hij laat hem zich afbeulen in de vrees voor straf. Voor een niet genoeg gepresteerd hebben, of voor een niet genoeg ervaren en bevonden hebben.

Maar wat doet nu Gods goede Geest, de Heilige Geest van Pinksteren? Die schept geen vrees. Hij schept geloof. En dat is in z'n diepste wezen: vertrouwen. De tegenpool van de vrees.

• Die Geest zegt: mensenkind, bent u bang dat u alles tekort zult komen als u voor Gods troon zult staan? Dat zal waar zijn. Nog veel erger, dan u nu kunt denken. Maar hoort u, wat uw Heiland roept op Golgotha? Het is volbracht! Er is genoeg gedaaan! Genoeg gedaan, aan het heilig recht van uw God.


• Die Geest zegt: bent u bang, dat u een kind des toorns bent en geen kind van God? Ook dat zal waar zijn. Zo bent u op de wereld gekomen. Maar ziet u daar aan het kruis het Kind van God hangen? Ziet u het: dat Hij daar hangt als het Kind des toorns? Hij wilde wel van God verstoten worden, geen kind meer zijn, uitgestoten uit het Vader-huis. Hij kon zelfs geen 'Abba', Vader, meer zeggen. Hij kon alleen nog maar roepen: Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten? Dat wilde Hij, om voor u te verwerven de aanneming tot kind.


• Die Geest zegt: kunt u dat alles zo moeilijk geloven? Er zo moeilijk op vertrouwen, dat dit alles voor u geschied is? Komt dat 'Abba', Vader, u zo maar niet uit het hart en over de lippen? Dat begrijp Ik. Dat kan een mens inderdaad alleen maar echt geloven en belijden, als Ik hem daarbij help. Maar - dat doe Ik ook! Daartoe ben Ik op de aarde gekomen. Ik ben de Geest-der-aanneming-tot-kinderen! Door Mij, door Mijn werk alleen gaan mensen roepen: 'Abba', Vader. Dat vertrouwen, die vrijmoedigheid komt van Mijn kant. Ik eigen u toe (dat beloofde ik al bij uw doop) wat ge in Christus hebt. Christus zei: Vader. Ik neem het uit het Zijne en eigen het u toe...


• Deze Pinkstergeest zegt: daarin wordt de Vader verheerlijkt: als u Hem gaan aanroepen, gaat noemen met de kroon van Zijn heerlijke namen: de Vader-naam. Die naam, zo heilig, groot en goed. Zo is het toch ook op aarde, onder jullie mensen? Als ouders een kind geadopteerd, aangenomen hebben - dan zou die adoptie toch eigenlijk een mislukte zaak zijn, als dat kind geen 'vader' en 'moeder' ging zeggen, maar 'meneer' en 'mevrouw' tegen ze bleef zeggen...

Dat is nu (één zijde van) het werk van de Pinkstergeest: de Vader en de Zoon verheerlijken in de harten van zondaren. Hen bevrijden van de dienst in een slaafse vreze, tot een dienen van de Here in kinderlijke vreze en in kinderlijk vertrouwen.

Die Geest hebben jullie ontvangen, zegt de apostel. Die Geest van de aanneming tot kinderen heeft op de Pinksterdag intrede gedaan in de gemeente en Hij heeft sindsdien nog geen afscheid genomen. Hij is voortdurend aan het werk, om die geest der dienstbaarheid wederom tot vreze weg te nemen. Daarom mogen we biddend die Geest in ons leven verwachten, Die ons leert roepen en zingen:

Ja, amen, trouw Vader, ja,
wij maken staat op uw gena!
Wij roepen U in uwen Zoon,
Die voor ons heeft genoeg gedaan,
als onze Vader need'rig aan.

Ds. B. de Jong

Meer meditaties

20072008200920102011

December	Komt laten wij aanbidden...
November	Met twee handen...
Oktober	Mens, wie ben je...
September	Navigatie...
Juli	Horen en Doen
Juni	Tweeërlei Geest (2)
Mei	Tweeërlei Geest (1)
April	Geroepen
Maart	Onderwezen
Februari	Aangetrokken
Januari	Ingaan in het nieuwe jaar...